We spraken met Natalie Denayer, freelance regiojournalist in centraal-Limburg (Hasselt, Heusden-Zolder, Alken, Diepenbeek, Zonhoven) voor Het Laatste Nieuws.
Hoe ben je in de journalistiek terechtgekomen?
Na mijn studies ging ik even aan de slag bij een communicatiebureau, maar al snel voelde ik dat het klassieke 9-to-5-leven niets voor mij was. Daarna verving ik enkele maanden de communicatieverantwoordelijke bij de Belgische Klim- en Bergsportfederatie, waar ik onder meer meeschreef aan hun vakblad Monte. Omdat die job tijdelijk was en mijn zus net was afgestudeerd, besloten we samen te vertrekken. Zo’n moment waarop je allebei zoveel tijd hebt, komt zelden voor, dus grepen we die kans en trokken we op reis door Scandinavië.
Na die trip had ik nog geen duidelijk zicht op een nieuwe job, tot ik op een ochtend een vacature zag voor regionaal journalist in Limburg bij Het Laatste Nieuws. Ik solliciteerde meteen. Intussen doe ik die job met veel plezier en ben ik benieuwd wat Limburg mij nog allemaal te bieden heeft.
Wat spreekt je aan in de job? Wat vind je het leukste?
Het allerleukste is dat ik elke dag opnieuw de verhalen van mensen kan vertellen. Ik voel me ook vereerd dat ik dat mag doen, dat ik mensen hun bijzondere ervaringen mag optekenen voor een groter publiek. Daarnaast geniet je van veel vrijheid die je in andere jobs niet vindt. Als ik bijvoorbeeld naar de tandarts moet, kan je dat wel even tussen de verhalen door doen. Daarnaast is de afwisseling ook een enorme troef: je weet nooit wat de dag brengt. Soms gebeurt er iets heel ernstigs, zoals iemands huis dat afbrandt, waardoor er veel verdriet bij komt kijken. Maar soms sta je ook plots verslag uit te brengen op bijvoorbeeld de Jeneverfeesten. Kortom, je komt op plaatsen en ontmoet mensen die je anders nooit zou zien.
Hoe ga je op zoek naar verhalen?
Je krijgt ze vaak letterlijk opgestuurd, zoals bijvoorbeeld persberichten of uitnodigingen voor persmomenten, maar er zijn ook mensen die zelf met leuk nieuws afkomen. Voor de écht menselijke verhalen is het iets moeilijker, maar eigenlijk ook heel simpel. Je moet als regiojournalist gewoon aanwezig zijn. Ga in een koffiebar werken en luister naar alles rondom je, ga naar evenementen en praat met de genodigden. Zo kom je veel nieuwe verhalen op het spoor.
Wat motiveert je om door te blijven gaan?
De impact die je kan maken. Zoals bijvoorbeeld het verhaal van Hafsa dat ik eerder aanhaalde, maar ook kleinere impact is bijzonder welkom. Soms krijg ik achteraf een berichtje van hoe mooi iemand een verhaal geschreven vond, of hoor ik van de eigenaar van een restaurant dat er meer bezoekers kwamen door de recensie die ik schreef. Dat is leuk om te horen.
Wat zijn de nadelen?
Een van de minpunten als freelance journalist is dat je niet de standaard voordelen hebt van iemand met een vast contract. Als ik op vakantie vertrek, weet ik dat ik niets verdien zolang ik wegblijf. Want we worden per artikel betaald. Daarnaast ben ik zeker ook geen grote fan van de boekhouding. Maar in ruil voor die praktische rompslomp krijg je wel de immense vrijheid die freelancen te bieden heeft.
Wat staat er nog op je verlanglijst in je carrière?
Momenteel niet echt iets. Wat ik nu doe, vind ik heel leuk en ik kan er nog zoveel uit leren. Je bent ook niet van de ene op de andere dag een gekende stadsjournalist. Het vergt veel tijd om ervoor te zorgen dat mensen direct aan jou denken wanneer ze iets meemaken of nieuws tegenkomen.
Zijn er zaken in de sector waar je je zorgen om maakt?
Nee, ik maak me niet zo snel zorgen. De sector zal in de loop van de jaren wel evolueren. Ik denk bijvoorbeeld aan AI, dat een rol begint te spelen in de journalistiek. Zo kunnen weerberichten in de toekomst bijvoorbeeld met AI worden gegenereerd. Maar het kan niet dat AI ervoor gaat zorgen dat er geen journalisten meer nodig zijn, mensen zijn steeds meer op zoek naar de menselijke touch. Ergens hoop ik eigenlijk dat het zal leiden tot meer kwaliteit boven kwantiteit, dat we nog meer die menselijkheid gaan terugzien in verhalen.
Welke tips wil je meegeven aan beginnende journalisten?
Het is niet erg om fouten te maken. Iedereen moet leren uit zijn flaters. Soms is er door de urgentie van het nieuws weinig tijd voor een artikel, dan is het belangrijk om kalm te blijven, want zo werk je het efficiëntst. Er wordt ook veel van je verwacht, maar in mijn ogen helpt dat je juist groeien als journalist.
Esteban Penninck
